Davida Bohma teoria zmiennych ukrytych

Davida Bohma teoria zmiennych ukrytych

01.07.2015
Czyta się kilka minut
W niektórych publikacjach, dotyczących twierdzenia Bella, można spotkać się z opinią, że twierdzenie to pozwala w sposób ostateczny rozstrzygnąć spór pomiędzy standardowym sformułowaniem mechaniki kwantowej i teorią zmiennych ukrytych.
Szkice Leonarda da Vinci z autoportretem (ok. 1485) [WikiArt.org]
Ł

Łamanie nierówności Bella potwierdza - zgodnie z tym poglądem - poprawność standardowej mechaniki kwantowej i dyskwalifikuje każdą teorię, która postuluje uzupełnienie tej teorii o zmienne ukryte. Taka interpretacja twierdzenia Bella nie jest jednakże ścisła: łamanie nierówności Bella dowodzi jedynie, że niepoprawne są lokalne teorie zmiennych ukrytych; wynik ten nie falsyfikuje jednakże teorii nielokalnych. Przykładem tego typu teorii jest mechanika kwantowa w interpretacji Davida Bohma. Fizyk ten przez wiele lat rozwijał i uzupełniał swoją oryginalną teorię z roku 1952, chociaż zasadnicze elementy jego interpretacji nigdy nie uległy istotnej zmianie. W niniejszym artykule przedstawiona zostanie ogólna charakterystyka tej koncepcji i sformułowane zostaną argumenty za tym, że teoria ta stanowi poważną i atrakcyjną alternatywę dla standardowego sformułowania mechaniki kwantowej. [Fragment artykułu, całość w załączniku].

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz